Tasawuf. Beliau memiliki Risalah al-Qudsiyyah tentang Tauhid (Keesaan Allah) bagi orang awam dan orang-orang khusus. Dan juga tentang tingkatan-tingkatan Islam, Iman, dan Ihsan. Beliau juga memiliki karya-karya lain.

Antara puisinya yang bermula dengan bait:

Aku melihat seorang penuntut ilmu dari kami yang tidak bertambah kebaikannya Dengan pemikiran yang melontar anak panah, lalu kami melampaui batas

Terdiri daripada 70 bait. Dan puisinya yang bermula dengan bait:

Wahai Sa'di, katakanlah kepada pendeta dari dalam biara Adakah itu suluh cahaya atau cawan yang berisi khamar (arak)?

Terdiri daripada 37 bait. Dan puisinya yang bermula dengan bait:

Aku akan melepaskan tuduhan dalam kasih-Mu Dengan daya dan kekuatan-Mu, bukan dengan dayaku sendiri, tiada pula helah

Terdiri daripada 11 bait. Karangan-karangan beliau dalam bidang penyelidikan (tahqiq) sangat banyak. Beliau mengambil ilmu daripada al-Qadi Abu al-Qasim Muhammad bin Muhammad bin Ibrahim bin al-Husain bin Suraqah al-Ansari al-Shatibi, dan dari kalangan Ashab al-Suhrawardi, pemilik al-Awārif, dan lain-lain.

Dalam bidang tasawuf, beliau banyak bergantung kepada Sheikh Abdul Haq bin Sab'in. Menurut al-Ghubairini dan yang lain, apabila beliau tiba di pantai Dimyat, Syam, dalam keadaan sakit, beliau singgah di sebuah kampung berhampiran pantai Laut Rom yang ikan-ikannya boleh dipancing. Beliau bertanya, "Apa nama kampung ini?"

Dikatakan kepadanya, "Al-Tinah." Beliau berkata, "Al-Tinah (tanah liat) ini merindui al-Tinah (tanah liat)." Lalu, beliau berwasiat untuk dikebumikan di perkuburan Dimyat, kerana Al-Tinah berada di kawasan gurun berpasir, dan Dimyat adalah kota yang paling dekat dengannya. Para fakir miskin kemudian memikul jenazahnya di atas bahu mereka. Beliau meninggal dunia pada hari Selasa, 17 Safar al-Khair tahun 668 Hijrah, dan dimakamkan di perkuburan Dimyat.