Dan ditambah pula dengan kasih sayang yang nyata dan kelembutan yang jelas yang ada pada Nabi صلى الله عليه وسلم.

Ketiga – Mengucapkan kalimah "لا إله إلا الله محمد رسول الله" (Tiada Tuhan melainkan Allah, Muhammad itu Rasulullah). Terdapat riwayat bahawa beliau (Abu Talib) telah mengucapkannya dan menuturkannya. Ini diriwayatkan daripada al-Abbas. Sesetengah orang telah melampau terhadap kedudukannya dengan mengatakan bahawa beliau mengucapkannya sebelum memeluk Islam, seolah-olah si pendakwa itu menuduh al-Abbas berdusta sebelum Islam. Maha Suci Allah bahawa al-Abbas bin Abdul Muttalib berdusta, walaupun sebelum Islamnya, kerana beliau adalah daripada golongan bangsawan Quraisy dan pembesar-pembesar mereka, dan orang Arab tidak berdusta. Lihatlah apa yang diriwayatkan oleh al-Bukhari tentang perbualan Heraclius, raja Rom, dengan Abu Sufyan. Beliau telah membenarkan perkataan tentang Nabi عليه الصلاة والسلام sedangkan antara mereka berdua ada permusuhan. Beliau berkata: "Kalaulah bukan kerana aku takut kamu akan mencatat kedustaan terhadapku di kalangan orang Arab, nescaya aku akan berdusta." Maka adakah al-Abbas dianggap lebih rendah daripada Abu Sufyan dari segi kemuliaan dan semangat? Tidak sama sekali! Sesungguhnya beliau adalah Quraisy Hasyimi, dan bapa saudara Nabi عليه الصلاة والسلام sebelum Islam dan selepasnya.

283 – Dan sesungguhnya kami berkesimpulan daripada paparan ini yang kami teliti kebenarannya dalam meringkaskan bahawa Abu Talib tidak mendustakan Nabi صلى الله عليه وسلم, dan tidak menentang dengan degil, maka adakah beliau termasuk daripada orang-orang Islam?

Ibnu Katsir berkata dalam hal ini: "Dan beliau dalam semua ini mengetahui bahawa Rasulullah صلى الله عليه وسلم adalah seorang yang benar lagi mendapat petunjuk, tetapi dengan ini hatinya tidak beriman, dan ada perbezaan antara pengetahuan hati dengan pembenaran hati." (1)

Dan seolah-olah dengan ini beliau menyerupakannya dengan pengetahuan orang-orang Yahudi tentang Nabi صلى الله عليه وسلم ketika mereka sebagaimana yang Allah Tabaraka wa Ta'ala firmankan tentang mereka: "Mereka mengenalinya (Nabi Muhammad) sebagaimana mereka mengenal anak-anak mereka sendiri" (2) tetapi mereka tidak tunduk kepada apa yang ditetapkan oleh pengetahuan mereka, maka mereka mengetahui tetapi tidak tunduk.

Dan sesungguhnya aku membenarkan diriku untuk berselisih dengan al-Hafiz Ibnu Katsir dalam perkataannya ini, atau penerapannya terhadap Abu Talib, dan aku menganggap bahawa beliau sendiri telah mendapati perbezaan antara pengetahuannya tentang Allah Ta'ala dan dakwah Rasul عليه الصلاة والسلام dengan orang-orang Yahudi. Dan aku katakan bahawa pengetahuan Abu Talib telah disertai dengan apa yang menunjukkan pembenaran dan kepatuhan, maka ia adalah pengetahuan yang disertai dengan keyakinan dan kepatuhan, sebagaimana yang ditunjukkan oleh ungkapan-ungkapannya, dan sebagaimana beliau membela Islam. Maka jika ada kekurangan berkenaan dengan Abu Talib, ia adalah bahawa beliau tidak menuturkan dengan lisan apa yang dikehendaki oleh pembenaran dan kepatuhan. Dan oleh itu aku katakan bahawa beliau tidak mungkin sekali-kali menjadi seorang musyrik.

Pertama: Kerana beliau mengingkari perkataan-perkataan Quraisy dan menyokong dakwah tauhid.

Kedua: Kerana beliau membela tauhid dan para penganutnya, dan menerima gangguan sebagaimana yang diterima oleh orang-orang mukmin yang benar.

Ketiga: Kerana beliau menyatakan dengan jelas bahawa Muhammad صلى الله عليه وسلم adalah seorang yang benar lagi mendapat petunjuk.

(1) al-Bidayah wan Nihayah j. 3 ms. 126, Kitab yang disebutkan ms. 127. (2) al-Baqarah: 146.

394

Khatam al-Nabiyyin صلى الله عليه وسلم